“Samen maken we thuis wonen mogelijk ”
Tot zijn zestigste leidde Cor een actief leven: een fulltime baan, wielertochten in de regio, werken in de tuin en veel contact met vrienden. Tot hij plotseling een auto-immuunziekte kreeg die zijn spieren aantastte. In korte tijd veranderde alles. Na een maandenlang verblijf op de intensive care en een lange revalidatie in de Sint Maartenskliniek kwam de vraag: waar naar toe? Naar een verpleeghuis, of naar huis? Voor Cor was het antwoord duidelijk. Thuis, dat was het doel. Met aanpassingen in huis, een traplift, veel revalidatie en vier keer per dag thuiszorg lukte dat.
Zorg die het dagelijks leven mogelijk maakt
Het thuiszorgteam Volkel van Pantein ondersteunt Cor op vaste momenten: ’s ochtends met wassen en aankleden, overdag helpen ze bij het naar bed gaan om te rusten en ’s avonds met het naar bed gaan en de beademing. Die momenten geven structuur aan de dag.
“Die dagelijkse hulp maakt dat ik hier kan blijven,” zegt Cor. “Dat is voor nu genoeg ondersteuning voor mijn vrouw om het vol te houden.”
Naast de zorg blijft Cor actief. Hij krijgt fysiotherapie, doet oefeningen, zwemt wekelijks en gebruikt in de zomer zijn handbike om naar buiten te gaan. “Zolang ik fit blijf, kan ik nog veel zelf doen. Als ik dat niet meer doe, ga ik alleen maar achteruit.”
Thuis wonen is teamwork
Zijn vrouw en zoon zijn voor Cor de belangrijkste mantelzorgers. Ze staan elke dag voor hem klaar. Vrienden en bekenden komen regelmatig langs voor een praatje of kop koffie. “Alleen red je het niet,” zegt Cor. “Mijn vrouw, mijn zoon én de zorg van Pantein: samen zorgen we ervoor dat ik thuis kan blijven wonen. Dat is voor ons van grote waarde.”
Kijken naar wat wel kan
Cor is realistisch over zijn situatie. Veel dingen kan hij niet meer, maar hij blijft kijken naar wat wél mogelijk is. Klagen helpt niet volgens hem. “Het is wat het is. Als je blijft hangen in wat niet meer kan, heb je minder oog voor de mooie dingen.”