"Eerst kijken wat wél kan"
Toen wijkverpleegkundige Saskia van de Pol tien jaar geleden overstapte van het ziekenhuis naar de wijkverpleging, zag ze het vak veranderen. “Vroeger namen we de zorg vooral over. Nu kijken we eerst wat iemand zelf nog kan.”
Tijdens haar masteropleiding ‘Gezonde samenleving’ onderzocht Saskia samen met ergotherapeuten hoe die manier van werken in de praktijk kan helpen. Bijvoorbeeld bij mensen die moeite hebben met douchen of aankleden. In plaats van automatisch wijkverpleging in te zetten, kijken we nu: wat lukt nog wel en wat is daarvoor nodig?
Een andere badkamer in plaats van thuiszorg
Dat klinkt eenvoudig, maar vraagt soms om een andere blik. Saskia bezocht bijvoorbeeld een vrouw van wie de familie vond dat thuiszorg nodig was. Een praktijkondersteuner had gelukkig al een ergotherapeut ingeschakeld. Die zag dat vooral de badkamer een probleem vormde. Het bad werd vervangen door een inloopdouche en de ergotherapeut gaf advies over veilig douchen.
“Toen ik aan mevrouw zelf vroeg waarvoor wij moesten komen, zei ze: ‘Ik weet het eigenlijk niet, want ik doe het zelf.’ Haar man kon haar waar nodig helpen. Wijkverpleging was overbodig.”
Volgens Saskia is het belangrijk om breder te kijken dan alleen naar de zorgvraag. “Wat kan iemand zelf nog? Wat kan de partner betekenen? Kan een hulpmiddel of een aanpassing in huis helpen? Door daar eerst naar te kijken, kom je soms tot een heel andere oplossing.”
Zelfstandigheid geeft vrijheid
Die aanpak levert meer op dan minder inzet van wijkverpleging. “Als je voor het douchen afhankelijk bent van ons, moet je wachten tot wij komen. Kun je het zelf, dan bepaal je zelf wanneer je opstaat, je aankleedt en de deur uitgaat. Je houdt veel meer de regie over je eigen dag.”
Saskia zag eerder hoe groot die verandering kan zijn. Een cliënt kreeg al jaren hulp bij het aan- en uitkleden. Samen met een ergotherapeut werd onderzocht wat zij met een andere aanpak zelf kon. Uiteindelijk had ze de avondzorg niet meer nodig. “Ze kreeg een vriend en kon in de avond weer bij mensen op bezoek. Haar familie zei: ze bloeit helemaal op. Dan zie je dat zelfstandigheid over veel meer gaat dan alleen jezelf kunnen aankleden.”
Zorg beschikbaar houden
Die zelfstandigheid wordt steeds belangrijker. “Dat is ook de winst voor de zorg”, vertelt Saskia. “Als mensen langer zelfstandig blijven, kunnen wij onze zorg inzetten bij cliënten die deze echt nodig hebben. “Het gaat dus niet om zo min mogelijk zorg geven. Het gaat erom dat iemand de ondersteuning krijgt die echt nodig is. Soms is dat wijkverpleging. Maar soms helpt een andere oplossing iemand veel meer.”
Meer verhalen lezen over hoe we samen werken aan een gezonde regio? Kijk dan op onze jubileumpagina 25 jaar Pantein.